Nico Haak

  

Nico and Polle

Polle en Nico Haak

Ik leerde Nico pas persoonlijk kennen eind jaren 60. Voor die tijd kende ik 'm eigelijk alleen van gezicht en naam.Hij kwam uit dezelfde buurt als ik (de Wippolder in Delft), maar hij was een stuk ouder dan ik. We waren dus geen vrienden of kennissen in die tijd. Hij kende mij ook wel van gezicht, en zeker van naam. In de buurt wisten veel mensen wel dat Robbie Eduard (Polle) bij de Tee-Set had gespeeld en later bij de After Tea.  Door een succesvol uitgelopen grapje tijdens mijn After-Tea tijd werd mijn Link naar Nico gelegd. Rond 1968 hadden we in Nederland een Brabantse hitgroep " De Heikrekels" genaamd. Wij (After-Tea) waren niet bepaald gecharmeerd van hun smartlappen, maar ieder z'n eigen smaak. Tijdens een repetitie kwamen we op het idee om op de volgende studiosessie een parodie op te nemen van "De Heikrekels". We bedachten een naam voor het Bandje, pseudoniem namen voor componist en tekstdichter en natuurlijk een liedje. " Moest dat nou" van de Martino's. We wilden op die manier bewijzen dat het doodsimpel was om een Hit te scoren. De singel (later nog een tweede en een L.P) scoorde! Er werden in Nederland en België samen 80.000 singels van verkocht. Onze bluf was uitgekomen. Onze toemalige manager Martin Stoelinga (ook uit de zelfde buurt, en wel van Nico z'n leeftijd) kwam met Nico bij mij (Nico was toen nog autospuiter, en kon aardig kunstfluiten) om te vragen of ik voor hem ook iets in het nederlands wilde schrijven. Ik kwam met een heel mager liedje op de proppen. "'K wil zo graag in m'n leven" ( het schrijven van liedjes en zeker nederlandstalig vond ik nog helemaal niet zo simpel, uitgezonderd het "Martino's verhaal) Het lied werd opgenomen en geproduceerd door Han Greveld (die er prompt z'n naam onderzette). Het werd goed in de familie kring verkocht, maar Nico had wel de smaak te pakken, en ik eigelijk ook. Vanaf dat moment sloegen we samen aan 't tekstdichten. Het componeren nam ik meestal voor m'n rekening omdat Nico nauwelijk een instrument bespeelde. Lange dagen bij Nico thuis (met z'n 4 sporen Sony bandrecorder) leverden ons buiten vreselijk veel lol ook de nodige liedjes op. Vrijwel direct nadat we onze eerste probeersels op tape hadden gingen we bijna dagelijks naar Hilversum (ik introduceerde Nico o.a. bij Willem van Kooten en Peter Koelewijn).

Vrij snel begon onze samenwerking vruchten af te werpen. Het Whiskylied kwam, z'n eerste L.P, z'n eigen Band:"De Paniekzaaiers". Nico die gestaag door ging met het bezoeken van Hilversum, begon daar een bekende verschijning te worden, en Nico begon te scoren! Dus landelijke bekendheid.

Nico z'n doel was bereikt, en ik begon mede door het schrijven voor en met Nico naam te maken als componist/tekstdichter van nederlandstalige liedjes. In het begin nog onder m'n "Martino's" pseudoniem A.Loopikerwaard, maar later gewoon als Polle Eduard. Nico was van een "bekende" uit de buurt één van m'n beste vrienden geworden. Ik zal (nog steeds) héél lang moeten nadenken of ik ooit in m'n leven zoveel heb gelachen als alle jaren met Nico. Nico werd 51 jaar oud, ik mis de eeuwige optimist nog steeds.

Polle

Polle and Nico Haak

I met Nico for the first time in the late 1960s. Prior to that, I'd actually known his name and knew what he looked like. We grew up in the same neighbourhood (The Wippolder in Delft), but he was much older than me. Therefore, we weren't acquainted during those early years. Still, somehow he was able to recognise me, and he also knew my name.

It was well known in our neighbourhood that Robbie (Polle) Eduard had joined the Tee-Set and later played in After Tea. I met with Nico Haak as a result of a practical joke! Around 1968, there was a successful band in Holland, called "De Heikrekels", from Brabant. Their hit material was primarily tearjerkers, but everyone is entitled to their own taste, and some people liked them a lot - After Tea most certainly were not among those people. During one of the rehearsals, an idea was suggested to record a "De Heikrekels" parody during the very next studio session, in order to prove that it was easy to make a hit in those days out of a bland, corny tearjerker; we called the song, "Moest Dat Nou" and credited it to a pseudonym band "The Martinos" with pseudonyms used for writer and composer credits as well.

The single turned out to be very successful, so we recorded another one and even an entire LP! 80,000 singles were sold in The Netherlands and Belgium alone!

Our manager at that point was Martin Stoelinga (also hailing from the same neighbourhood and being the same age as Nico) - he visited me at my place together with Nico. (Nico was making a living painting cars at that time, as well as earning his keep as an artist on the side.) They both asked me to write a song in Dutch for Nico.

I came up with a very dodgy song called, "Ik wil zo graag in mijn leven". Songwriting, especially in Dutch, was not my forte, save for that one Martinos "incident", at the time.

This song wound up being recorded by Han Greveld, who also credited it to himself! The record turned out to be a good seller (all of the family and friends bought it!), but in any case, now Nico had had a "taste" of my songwriting, and from that moment on, we continued writing lyrics together; the melody part I took upon myself, because Nico couldn't play any musical instrument.

Long days spent at Nico's home with his 4-track portable recorder were a lot of fun, and also produced a lot of songs! Once we were finished with our first demo, we made a pilgrimage to Hilversum, where I introduced Nico to Willem van Kooten and Peter Koelewijn. Soon after that, the "corporation's" work began in earnest. "The Whisky Song" was the title of Nico's first album, his first band being called The Paniekzaaiers. Nico returned to Hilversum on a regular basis after that, promoting himself, getting to be quite a famous persona in the local circles! However, this time he had set his eyes on the national fame.

And as far as I'm concerned, thanks to those early songwriting sessions with Nico, I also got myself a name as well-known songwriter and composer. In the beginning, I used a pseudonym, A. Loopikerwaard, the name I had also used for the Martinos, but later as Polle Eduard. Nico was a familiar face in our neighbourhood, and became one of my best friends. And all these years later, I still ponder as to whether or not I've ever laughed as hard in my life I had with Nico. Nico was 51 when he died, and I miss him dearly, he was ever an optimist and an all around funny guy.

Polle

Songs co-written together with Nico and Peter Koelewijn
Dit zijn de liedjes die ik samen met Nico Haak and Peter Koelewijn schreef:

  • Een Héél Gelukkig Kerstfeest
  • Energie
  • Honkie Tonkie Pianissie
  • Ik Ben Met Kerstmis Thuis
  • Is Je Moeder Niet Thuis
  • Sokkies Stoppen, Schoentjes Poetsen
  • Uw Laatste Jas Meneer
  • Wij Spelen Zo Graag Op De Joekelille
  • Winter
  • Dat Zijn Momenten Die Ik Zo Graag Mag
  • Er Zit Een Pukkel Op Je Neus
  • Langzaam Sneller Gaan
  • Blijf Er Met Je Fikken Af
  • Het Whiskylied
  • Masseer Mijn Rug Eens (Cover)
  • Meisjes Pas Op Het Wordt Weer Zomer
  • Dikke Dijen
  • Chanson Tour De France
  • Demarage En Gaan
  • Ga Je Gang
  • Ik Wil Een Zoen Van Gudrun (Orka Dolfinarium Hardewijk, Promotieliedje Van Nico)
  • Milkshake
  • Simon Swing
  • Zeg Me
  • Laat Het Zijn Zoals Het Moet Zijn
  • Tango Johnny
  • Kom Eens Hier