Wat boeken vertellen!

Het grondgebied van Hulckesteijn was gelegen tussen de Utrechtsweg en de Rijn, tot de bocht tussen Arnhem en Oosterbeek bij de Klingelbeek. Het lag aan de kronkelende weg, die de verbinding was tussen Arnhem en Utrecht.

                           Het huis Hulckesteijn is al voor 1533 gebouwd door Karel van Egmond hertog van Gelre (1467-1538). Karel verbleef na zijn huwelijk in 1518 erg vaak op het landgoed, zeker op het laatst van zijn leven, wat blijkt uit verschillende van daar gedateerde brieven.

Na het voltooien van het landhuis kocht Karel er nog een stukje grond bij, dat beschreven staat als:

"eijen Bombgart mittem Bouwhuys Loipenberch geheyten, by die Klingelbeeck opten Rijn-stroem geleegen, streckende die Rijncant langs bis aen onse Spucker, wij dair doen tijmmeren hebben geheijten Hulkenstein."

Bij Loopen stond een kapel aan de Rijn, die door Karel omgebouwd werd tot kerk, ook verrezen er enkele woningen, deze werden bewoond door tabakkers(tabaksplanters), want op de hellingen naar de Rijn werd tabak verbouwd. Ook bij de Klingelbeek.

Misschien is de naam Hulckesteijn afkomstig van een vaartuig, een hulck, dat op het moment, dat het huis gebouwd werd, daar voor anker lag. Misschien stonden er in de omgeving van het landgoed wel veel hulstbomen, zoals een familiewapen laat zien.

Het landgoed werd door de eeuwen heen bewoond door een groot aantal families, waarvan de familie Brantsen toch een heel bekende was. Verschillende leden van de familie zijn burgermeester geweest van de stad Arnhem.

De eerste eigenaren met de naam Brantsen kregen het landgoed in 1647 in handen, de laatste bewoners met dezelfde naam, verkochten het landgoed in 1827.

Het jaar daarvoor was de vrouw van Johan Brantsen met haar twee kinderen tijdens de eerste tocht van de radarstoomboot Willem 1 verdronken. Het bootje, dat haar en haar kinderen naar de stoomboot zou varen, kapseisde en alle opvarenden verdronken, zeven mensen in totaal.

Nu wil de legende, dat mevrouw Brantsen nog lang op de golven bleef drijven, op haar hoepelrok.  Sindsdien zou het hebben gespookt op het landgoed!!!!

Verschillende eigenaren had het landgoed in de volgende jaren en in 1894 werd het terrein verkaveld. 

In 1908 kwam er een weg te liggen, die Hulkesteinsweg heet, de weg is nog in Oosterbeek te vinden, ook werd er een serviceflat gebouwd, die dezelfde naam kreeg.

In de oorlog kwam het landgoed regelmatig onder vuur te liggen, met het gevolg dat het helemaal in puin werd geschoten. De restanten van het landgoed werden verwijderd en alleen het monumentale hek van het landgoed is heden ten dage nog te zien in de kruidentuin van het Openluchtmuseum te Arnhem.

Onze oervader is als pachter op het landgoed begonnen, ze moesten vluchten in 1672 en later hebben zijn kinderen en kleinkinderen als achternaam Hulsteijn, met zijn verschillende spellingsvarianten aangenomen en zich verspreidt over de hele wereld.