Straks........

als ik straks oud ben, ziek en zwak,

en pijn verjaagt de slaap.

Als onrust van mij bezit neemt,

doe dan wat onvermijdelijk is.

En laat me gaan... de laatste goede daad,

beslis voor mij, en wees niet lief.

Past eigenliefde bij de vriendschap, die ik gaf?

Of uitstel tot het beter past.

Bij een verloren strijd,

ik ben niet bang tijdens die laatste gang.

Jij loopt niet weg,

jij kijkt me aan.

Jij noemt mij bij de liefste naam,

en houdt mij stevig vast.

Vandaag voor de laatste keer,

groet ik je met mijn hondenstaart.

Wat jij laat doen, doe je voor mij,

jij hebt me nog meer pijn bespaard.

voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit,

-nee, huil nu niet-

een wijs besluit, dat werd gegrond,

op een oud en zo uniek verbond,

jij was mijn baas, en ik was jouw hond.

* 19-09-1994          † 27-03-2005

terug