Alleen al de rit er naar toe, op een zonnige herfstdag, maar wel met zwaar weer in de lucht, dus met een prachtige Hollandse wolkenlucht, dan langs al die windmolens in dit weidse land, was indrukwekkend.

Overal vanuit het land moesten we bij elkaar komen in Lelystad, maar met wat hand en spandiensten lukte dat ook aardig. Een paar kwamen met de trein, ook werd er autovervoer geregeld. Klasse!!!

     De afgesproken plaats was  "Het Erfgoedcentrum Nieuwland" te Lelystad, in onze er als laatste bijgekomen provincie Flevoland (01-01-1987)

Dit museum ligt bij Batavia Stad,  een monsterlijk stadje met echte (kunststof?) muur er omheen en een echte stadspoort  met daar boven:

"Batavia Stad, een stad  gebouwd op oude merken".

De verwachtingen van de deelnemers  waren niet hoog, maar na een kop koffie namen we toch braaf de audioapparatuur en de rondleidfolder aan. Eerst de filmzaal in voor een film over ingenieur Lely en de aanleg van de Afsluitdijk.

Terwijl velen van ons gedacht hadden: ‘wat kan er boeiend zijn aan een zo recent gebied, een museum dat er pas twee jaar staat…’, gingen we toch omdat Wolanda ons zo hartelijk had uitgenodigd en van alles had georganiseerd.

En een uitje met de meisjes is natuurlijk nooit weg en nu bleek  - terwijl ieder letterlijk haar eigen weg zocht -  dat er zoveel boeiends te zien was.

Van archeologische vondsten van 4300 voor Christus.

Tot de geschiedenis van Zuiderzee en haar eilanden en kustplaatsen tot en met de geschiedenis van de inpoldering.

Aaltje Dirks, die een heel verhaal vertelde over haar huwelijk, haar mannen en kinderen en het leven op Schokland. In 1859 moesten ze allemaal op last van de regering het eiland verlaten.

Neem even een kijkje bij de gezin van Aaltje.

Iedereen was geboeid in haar eigen interesses en zou pas later op de foto’s bij anderen zien dat er nog veel meer was.

We vonden elkaar terug in het ‘Watertheater’ waar je zelf allerlei proeven mocht doen, lekker spelen, dat blijft leuk.

Voor de lunch had Wolanda een afspraak gemaakt in een leuk eenvoudig restaurant en niemand had behoefte om de ‘stad’ in te gaan. Zelfs in deze doodstille uitverkoop  was het voor ons niet te betalen, maar het was wel goed voor te stellen hoe op de enorme parkeerpleinen bussen vol Amerikanen, Japanners etc. worden uitgeladen…!!!

En na de lunch op naar archief. Dit was ook in het gebouw van het Erfgoedcentrum Nieuwland. Degene, die ons een rondleiding gaf door alle - doorgaans verboden – delen van dit nieuwe archief had deze toer zo prachtig voorbereid. Iedere keer weer kwam ze met een nieuwe verrassing.

Bijvoorbeeld: rond 1850 is het eiland Schokland op last van de overheid ontruimd vanwege de vele stormvloeden en al de papieren van de kerk zijn bewaard gebleven. Alle doop, trouw en begraaf boeken en ander genealogisch materiaal van de Zuiderzee en haar kustplaatsen is naar dit archief gebracht en we mochten het allemaal zien en zelfs lezen, fotograferen en aanraken.

Hieronder het oudste kerkboek dat ze in hun collectie hadden, het kerkboek van Ens.

Het schattige doopboek uit Urk met een hartje op de kaft    .

Alleen het archief van Rijkswaterstaat, de dienst, die o.a. verantwoordelijk was voor de schadeloosstelling aan de vissers, die hun inkomsten kwijt waren, mochten we niet inkijken of fotograferen, die papieren blijven geheim tot 110 jaar na data. En toen ze enkele stukjes er uit voor las en vertelde van de armoede waarin deze mensen vanaf de jaren  ’20 van de vorige eeuw moesten leven, begrijp je dat de verantwoordelijken daarvoor en hun opvolgers dat voorlopig nog niet officieel willen weten.

Dit archiefbezoek was een onverwachts groot feest.

(klik even op de banner voor meer informatie)

Bij Wolanda nog een kop koffie en even napraten en daar kreeg ze een  "akte van indemniteit".

Ans had deze, om een beetje in stijl te blijven, voor haar gemaakt had als welkom in haar nieuwe huis.

Het was een prachtige dag en moe, doch zeer voldaan, togen wij laat in de middag weer naar onze woonplaats.

Ans, Bregje, Cora, Corry, Haike, Ineke, Lineke, Monica, Nette, Wolanda

 Den Haag.......here we come!

met dank aan -alle fotografen- en medespelers en het verhaal is van Nette

Ineke