Apeldoorn 1944
Gees IJzerman *24/08/1905 te Epe moest in de moeilijke oorlogsjaren haar gezin, wat soms wel uit 23 mensen bestond draaiende houden. Ook was er de zorg voor een joodse baby.
Hendrik hoorde de Duitsers altijd aankomen met hun piepende remmen en na de oorlog is Hendrik nog jaren bang geweest, als hij dit geluid weer hoorde.
Die nacht dat Hendrik werd meegenomen, beloofde toch een jonge soldaat, dat hij er voor zou zorgen dat Hendrik weer naar huis terug zou keren. De Duitser hield zijn woord.
Hendrik Hulstein overleefde vijf verschrikkelijke maanden in een concentratie kamp, waar hij zelfs naakt in de sneeuw moest liggen. Hij is in 1968 overleden en hij kreeg een onderscheiding van de Joodse gemeenschap voor zijn moed.
In april 1954 vertrekt het gezin naar Canada, waar ze een gelukkig bestand opbouwden.
Een van Grace`s kleinkinderen Melissa wilde dat ook haar oma de erkenning kreeg, die ze verdiende en schreef een stukje naar de krant. Het voorgaande verhaal werd hier in gepubliceerd.
Melissa`s moeder Nelly Hulstein heeft haar moeder in herinnering als een sterke vrouw, die door het vertrouwen in God de familie door de moeilijke oorlogsjaren heen hielp en ze zou heel trots geweest zijn op haar kleindochter.
Maar ze zou toch hebben gezegd: het was niets bijzonders.
uit the Langley Advance News